Emotioneel afscheid van Texas Renegade

Emotioneel afscheid van Texas Renegade

12 december 2016 0 Door Meindert Koning

Zaterdag 10 december was het laatste optreden van Texas Renegade een feit. Na een geweldige en succesvolle periode van 20 jaar valt definitief het doek. Zoals verwacht was het een emotioneel gebeuren en bijna iedereen die deze band een warm hart toedraagt was dan ook aanwezig. Omdat we nogal veel verzoeken kregen voor reserveringen, hebben we dat dus niet gedaan, dit ook mede omdat de mensen die wel vroeg kwamen niet voor het hoofd te stoten. Vroeg in de middag waren Johan Koning , samen met Gerard Dekens al in de weer om alles op het podium in kannen en kruiken te krijgen, wat hun dan zoals gebruikelijk ook weer goed lukte.

Ook vroeg in de middag stond er een aangename verrassing voor de deur in Blijham. Tim en Susan Lee kwamen over, helemaal uit de South Carolina USA. Tim en zijn vrouw hebben een paar jaar in Nederland gewoond, en zijn via de muziek bevriend geraak, ook heeft Tim meerdere keren meegespeeld als bassist bij TR. Toch helemaal super dat je voor het afscheid van Tr even heen en terug vliegt. Maar ook uit Duitsland waren er vele toeschouwers. Mede omdat TR veel optreden heeft gedaan in het buitenland. Een groep moest zelfs meer als 350 km rijden om in Blijham te komen. Wat dus al duidelijk aangeeft wat voor een impact deze band heeft gehad en nog heeft. Veel van de aanwezige gasten bleven dan ook slapen in de herberg in Blijham waar ook veel collega muzikanten aanwezig waren.

De eerste klanken

Tegen half 5 waren de eerste gasten al aanwezig, om een goed plekje te bemachtigen. In verband met de verwachte aantallen mensen waren er al extra tafels en stoelen geplaats, wat ten koste ging van de dansvloer, maar die was ook nog in voldoende mate aanwezig. En aan die verwachting werd massaal  voldaan, Om half zeven, ruim twee uur voor het optreden begon , waren al bijna alle stoelen bezet. Iedereen wou natuurlijk het beste plekje om nog EEN keer te genieten van de beste country band van ons land.

Om half negen, toen ondergetekende het openingswoord richtte aan de mensen , was de zaal helemaal vol en gingen de outlaws zelf onverrichterzake maar in goed overleg weer weg, wie de outlaws kent weet dat die graag dansen en aangezien de bomvolle zaal, was hier voor de manier waar op zij gebruik maken van de dansvloer geen ruimte en wilden zij de andere dansers niet de ruimte ontnemen om ook te kunnen dansen, chapeau.

Vanaf de eerste klanken zat de stemming er goed in en lieten deze muzikanten nog een keer in deze samenstelling zien uit wat voor hout ze zijn gesneden. Veel eigen nummers van hun uitgebrachte cd’s passeerden de revue, evenals covers van Merle Haggard, Dale Watson, om maar een paar te noemen maar ook nummers als “the World” werden gesoupeerd door de gasten, het ene na ander oorverdovend applaus viel hun dan ook ten deel.

In de tweede set, werd er een verrassing uit de hoge hoed getoverd en namen Theo Phielix, Richard Timmerman en Tim lee de honneurs waar. Theo en Richard waren de mensen van het eerst uur van Texas Renegade en zoals eerder gememoreerd heeft Tim meerdere keren ingevallen als bassist, ook Willem Wolters, hun geluidsman van het eerste uur, was aanwezig. Er werden twee oude Tr nummers uit de hoge hoed getoverd “No Regrets” en een nummer van Merle werden gespeeld. Wat door het publiek uitermate werd gewaardeerd en het een na het ander open doekje viel hun ten deel. De tweede set duurde dan ook bijna anderhalf uur.

Vuiltje in mijn oog

Na een korte pauze werd er begonnen aan hun derde en allerlaatste set. Deze begon spectaculair met veel donder en licht geweld , wat door Johan Koning en Gerard werd toegevoegd bij een nummer van Garth Brooks “The Thunder Rolls”. Langzaam werd er toegewerkt naar een climax en dat was ook duidelijk merkbaar, veel gevoelige nummers, zoals “Remember when” van Allan Jackson en “If tomorrow never comes” van alweer Garth Brooks. Ook was het duidelijk aan Jeroen te zien dat hij zeer geëmotioneerd tijdens deze laatste set was, en met een opmerking als ik kreeg een vuiltje in mijn oog gaf hij duidelijk aan dat het ook voor hem zwaar viel om afscheid te moeten nemen van Texas Renegade.  

Bij menigeen werden de zakdoeken heel voorzichtig tevoorschijn gehaald maar wel zo dat niemand het eigenlijk mocht zien en met het toepasselijk nummer “Exit 109” werd het laatste nummer ingezet. Normaal word er met witte zakdoekjes gezwaaid als er iemand weg moet, maar deze hadden nu een heel andere functie. En met de opmerking van dit is geen vaarwel maar tot ziens en erbij vertelde dat dit afscheid pijn doet, maar ergens ter wereld er wel iemand is die nu met zijn blote voeten op een legoblokje gaat staan nam ik het woord en bedankte de bandleden en iedereen die er toe heeft bijgedragen om deze avond te doen slagen en natuurlijk in het bijzonder de geluidsman Johan Koning die zoals altijd steeds weer de knopjes op de juiste plaats weet te zetten, om de artiesten nog beter te laten klinken.

The final curtain falls

Ook Texas Renegade komt er niet onderuit om nog een toegift te doen en het publiek stond inmiddels massaal voor het podium. De laatste nummers van de avond “The Dance”, “When my blue moon” en “Silver Wings” hadden voor veel mensen die aanwezig waren een direct verband met afscheid, maar dan op een manier die voorgoed was, bij deze nummers hield bijna niemand het meer droog en ook voor Jeroen viel het niet mee om deze nummers zonder snik te zingen, wat de emoties enkel maar meer aansprak. Na het nummer “Silver Wings” het slotnummer van deze geweldige band zette Johan Koning het nummer van BZN “Goodbye” in en namen de bandleden voor op het podium plaats om de staande ovatie in ontvangst te nemen.

Op bijgevoegde foto is ook duidelijk te zien hoeveel indruk dit maakte op het publiek . In de tussentijd riep ik iedereen op die ook iets met de band van doen heeft gehad, om op het podium te komen en het applaus in ontvangst te nemen. Gelukkig nog net op tijd kon ik Tim op het podium roepen, want zoals bijna altijd word er wel iets vergeten te noemen. Je kunt zeggen pak en papiertje en schrijf het op maar dat dit niet bij mij werkt is voor mij wel duidelijk, en dingen vergeten neem ik dan ook maar op de koop toe. Een overdonderend applaus van bijna 10 minuten kwam hen dan ook terecht ten deel door en kleine 200 mensen. Een emotionele avond en tegen de klok van ver na enen, waar bijna niemand de zaal had verlaten ondanks het late tijdstip , kwam er een einde aan het tijdperk Texas Renegade. Een avond die gegrift staat in menig geheugen. De band heeft nog een optreden te gaan in Duitsland, en daarna resten alleen de cd’s, YouTube filmpjes en memories.

Henk Heikamp, Aldwin van der Voort, Theo Phielix, Richard Timmerman, Jacco Spreeuwers, Mark van den Berg, Willem Wolters, Jeroen van Welie, Peter van den Heuvel (Peter Hill), Bert Vreuls, Harrie Brekelmans, Peter Zerner, Pepijn van Herk, Tim Lee,  Miranda Spit Heikamp, Johan Koning , Gerard Dekens, BEDANKT ! the final curtain falls

 

O ja ik had bij de aankondiging tijdens de opening Jeroen nog gevraagd of hij op de Thijs Spit Memorial Day op 3 Juni 2017 aanwezig wilde zijn en wat nummers ten gehore te brengen, zodat we dan ook toch nog een klein beetje Texas Renegade op deze dag hebben.  Hij stemde hier dan ook volmondig mee in.

Maar zoals altijd, gaat het gewoon door en op 14 Januari staat de Terry White band alweer op het podium in de country mekka van het Noorden Het Oude Wapen in Blijham.

Hele fijne kerstdagen en een voorspoedig , gezond en gelukkig 2017 gewenst.

Meindert Koning

Foto’s: Gerard Dekens


 

Final Act Texas Renegade

Blijham Het doek is gevallen voor countryband Texas Renegade. Zaterdagavond speelde de houseband van zalencentrum Het Oude Wapen voor het laatst ten over staan van een overvolle zaal nog een keer de sterren van de hemel. Na  twintig jaar samen on the road te zijn geweest was de koek op. De chemie was uitgewerkt. In deze periode heeft dit Nederlands country product in en buiten Nederland op vele podia’s en festivals gestaan en werden er meerdere prijzen in de wacht gesleept. De band laat zeker een gat achter. Op 25 maart 2017 zal Texas Renegade nog één keer schitteren op de 19e Country Music & Line Dance Night in de Weinberg-Halle in Merzenich/Dld.

Zaterdagavond rond half negen beklom Meindert Koning, gastheer van Het Oude Wapen, het toneel om nog één keer zijn favoriete countryband de Texas Renegade aan te kondigen. Het werd een avond met een lach en een traan, waarbij herinneringen werden opgehaald middels een schitterende powerpoint en een eenmalig optreden van een aantal oud-bandleden. Het overkomen van Tim Lee en zijn vrouw uit South-Carolina/USA was voor de band een geweldige verrassing. Met name voor Henk Heikamp die middels zijn song ‘Tranquilized’ ooit in contact was gekomen met Tim. Er werd bij die eerste ontmoeting een basis voor het leven gelegd.

De zaal van Het Oude Wapen was door de crew onder leiding van eigenaresse Fally Spit-Koning prachtig versierd met het oog op de kerstshow van de Texas Renegade en de naderende feestdagen. Een mooie omgeving voor een afscheidsavond zoals gezegd. Het besluit om ermee te stoppen was enige tijd geleden al genomen. Via de eigen site heeft de band het nieuws destijds naar buiten gebracht. Voor velen kwam het als de bekende donderslag bij heldere hemel. Een aantal konden en wilden het niet geloven. Sinds zaterdagavond weten ze het nu zeker. Het is over en uit voor countryband Texas Renegade. Tijdens de drie sets waarop de band zijn trouwe aanhang trakteerde, kwamen alle bekende en misschien wat minder bekende songs voorbij.

De avond vloog voorbij en aan het eind kwam dat ene moment: de laatste klank(en) van een zo vertrouwde band die menigeen in de loop der jaren in het hart heeft gesloten. Meindert Koning bedankte de band voor de afgelopen twintig jaar en riep alle (oud)-bandleden, crew van Het Oude Wapen en de mensen van Licht en Geluid, te weten Johan Koning en Gerard Dekens, op het toneel en de zaal trakteerde ze minutenlang op een staande ovatie. Rond tien over één werden de stekkers uit de gitaren getrokken en was het definitief over en voorbij. Voordat de stekkers er voorgoed uit werden getrokken,  was er nog een prachtig en emotioneel drieluik. Drie songs van de Texas Renegade met herinneringen aan mensen die er helaas niet meer zijn. Een drieluik waarin velen hun ogen niet droog konden houden, inclusief de leadzanger van de band Jeroen Welsh. Met ‘When my Blue Moon turns to gold again’, ‘If tomorrow never comes’ en ‘Silver Wings’  sloot de band een twintigjarige carriére in stijl af. Jongens bedankt, we komen elkaar vast nog eens tegen, ‘just don’t know where and when’. Het gaat jullie goed.

De fans die zaterdagavond waren afgereisd naar Blijham en tot het eind waren gebleven, hebben één troost: de Texas Renegade heeft een aantal cd’s nagelaten waarnaar zeker nog regelmatig zal worden geluisterd.

 

© Marten van der Laan, Country Stew/Radio Compagnie


Tieneke Deelstra heeft veel van de avond op video vastgelegd. Deze video’s kunt u HIER bekijken.